کاش حالا کنارم بودی
تا این همه گزینه مختلف را روی میز انتخاب من نمی گذاشتند!
هر کس به سلیقه خودش!
آخر آنها چه میفهمند سلیقه مرا؟
کاش تو بودی
که باز هم مجبور به خواستن کسی که نمیخواهمش نشوم!
مجبور به طفره رفتن ، و سکوت نشوم...
مجبور به زیر رو کردن اسم ها برای یافتن نام تو نشوم ...
مگر تو بهترین نیستی؟
مگر تو زیباترین نیستی؟
مگر تو مهربان ترین نیستی؟
چرا هیچ کس تو را پیشنهاد نمی دهد؟
پس اینها چه می گویند که می خواهند مرا خوشبخت کنند؟
اصلا کسی میداند معنی خوشبختی را ؟!
برچسب:
نویسنده: مانی رستگار